Orijinal yazar: Vitalik Buterin, Ethereum'un kurucusu
Orijinal derleme: Kardeş Mao ve Wu blockchain hakkında konuşuyor
Geçtiğimiz günlerde, 2010'ların büyük Bitcoin blok boyutu savaşlarını anlatan, her biri iki karşıt bakış açısını temsil eden iki tarihi kitabı okumayı (ya da daha doğrusu dinlemeyi) bitirdim:
Jonathan Bier'in yazdığı "The Blocksize War" bu hikayeyi küçük blok yanlısı bir perspektiften anlatıyor
Roger Ver ve Steve Patterson'un yazdığı "Bitcoin'i Ele Geçirmek" bu hikayeyi büyük blokları destekleme perspektifinden anlatıyor
Şahsen yaşadığım ve bir dereceye kadar dahil olduğum olayları anlatan bu iki tarih kitabını okumak çok etkileyiciydi. Meydana gelen olayların çoğuna ve her iki tarafın çatışmanın doğasına ilişkin açıklamalarına aşina olsam da, bilmediğim ya da tamamen unuttuğum bazı ilginç ayrıntılar vardı ve bu durumları görmek eğlenceliydi. yeni gözler. O zamanlar "büyük blok yanlısı" bir adamdım, ancak aşırı artışlara veya ücretlerin hiçbir zaman önemli ölçüde artmaması gerektiğine dair mutlak ifadelere karşı çıkan pragmatik bir orta blok adamıydım. Peki şimdi hâlâ bu görüşü destekliyor muyum? Görmeyi ve öğrenmeyi sabırsızlıkla bekliyorum.
Jonathan Bier'in anlatımında, küçük engelleyiciler blok büyüklüğündeki savaşlar hakkında ne düşünüyor?
Blok boyutu savaşındaki ilk tartışma basit bir soru etrafında dönüyordu: Bitcoin'in daha fazla işlem işlemesine ve dolayısıyla ücretleri düşürmesine izin vermek için Bitcoin, blok boyutu sınırını o sırada mevcut olan 1 MB'tan hard fork yoluyla daha yüksek bir değere çıkarmalı mı? Bir blockchain ağındaki düğümleri çalıştırmayı ve doğrulamayı daha zor ve daha pahalı hale getirmenin maliyeti nedir?
"[Blok boyutu çok daha büyük olsaydı], düğümleri çalıştırmak için büyük bir veri merkezine ihtiyacınız olurdu ve anonim olarak çalışamazsınız." - Bu, Peter Todd'un savunduğu bir videoda ortaya atılan önemli bir argümandır. blokları daha küçük boyutta tutmak için.
Bier'in kitabı bana, küçük blok grubunun bu özel konuyu önemsediği ve bir düğümü çalıştırmanın hala kolay olduğundan emin olmak için blok boyutunu muhafazakar bir şekilde biraz artırma eğiliminde olmasına rağmen, protokol düzeyindeki sorunların nasıl belirlendiğiyle daha çok ilgilendikleri izlenimini veriyor. bu Üst düzey sorular. Onlara göre, protokolde yapılan değişiklikler (özellikle "hard forklar") çok nadir olmalı ve protokol kullanıcıları arasında yüksek derecede fikir birliğine ihtiyaç duymalıdır.
Bitcoin, ödeme işlemcileriyle rekabet etmeye çalışmıyor; zaten onlardan çok sayıda var. Bunun yerine, Bitcoin daha benzersiz ve özel bir şey olmayı amaçlıyor: merkezi kuruluşlar ve merkez bankaları tarafından kontrol edilmeyen tamamen yeni bir para birimi türü. Bitcoin son derece aktif bir yönetim yapısına sahip olmaya başlarsa (ki bu, blok boyutu parametrelerinde tartışmalı ayarlamaların üstesinden gelmek için gereklidir) veya madenciler, borsalar veya diğer büyük şirketler tarafından koordineli manipülasyona karşı savunmasız hale gelirse, bu değerli benzersiz avantajı sonsuza kadar kaybedecektir. .
Bier'in açıklamasına göre, büyük engelleyiciler, küçük engelleyicilere en büyük rahatsızlığı yaşatıyor çünkü onlar genellikle nispeten az sayıda büyük oyuncuyu bir araya getirerek tercihlerini meşrulaştırmaya ve değiştirmeye çalışıyorlar; bu da küçük engelleyicilerin aksine. nasıl yönetileceği tamamen çelişkilidir.
New York Anlaşması 2017 yılında büyük Bitcoin borsaları, ödeme işlemcileri, madenciler ve diğer şirketler tarafından imzalandı. Küçük engelleyiciler bunu, Bitcoin'i kullanıcı kuralından holding kuralına dönüştürme girişiminin önemli bir örneği olarak görüyor.
Roger Ver'in anlatımında, büyük engelleyiciler blok büyüklüğündeki savaşlar hakkında ne düşünüyor?
Büyük blok grubu genellikle tek bir spesifik soruya odaklanır: Bitcoin'in tam olarak ne olması gerekiyor? Bir değer saklama aracı mı (dijital altın) yoksa bir ödeme aracı mı – dijital nakit mi olmalı? Orijinal vizyonun ve gişe rekorları kıran tüm büyük grupların üzerinde hemfikir olduğu vizyonun dijital nakit olduğu başından beri onlar için açıktı. Bu, teknik incelemede bile açıkça belirtiliyor!
Büyük blokçular ayrıca Satoshi Nakamoto'nun diğer iki eserinden de sıklıkla alıntı yapıyor:
1. Teknik incelemenin basitleştirilmiş ödeme doğrulama bölümü, bu bölümde bloklar çok büyük hale geldiğinde bireysel kullanıcıların tüm zinciri doğrulamaya gerek kalmadan ödemelerinin dahil edildiğini doğrulamak için Merkle kanıtlarını kullanabileceği anlatılmaktadır.
2. Bitcointalk'ın sert çatallar yoluyla blok boyutunu kademeli olarak artırmayı savunanlarla ilgili bir pasaj:
Onlara göre, dijital paraya odaklanmaktan dijital altına geçiş, küçük ama birbirine sıkı sıkıya bağlı çekirdek bir geliştirici grubu tarafından kabul edilen bir geçişti ve daha sonra konuyu şirket içinde tartışıp, Sonuç olarak, görüşlerini projenin tamamına dayatma hakkına sahiptirler.
Küçük blok grubu, Bitcoin'in hem nakit hem de altın olarak kullanılabileceği bir çözüm önermektedir; yani Bitcoin, altın olmaya odaklanan "ilk katman" haline gelir ve "ikinci katman" protokolü Bitcoin'in üzerine kurulur. Her işlem için blockchain kullanmadan ucuz ödemeler sağlayan Lightning Network. Ancak bu çözümler pratikte o kadar yetersizdi ki Ver, birkaç bölümü bunları derinlemesine eleştirmeye ayırdı. Örneğin, herkes Lightning Network'e geçse bile, yüz milyonlarca kullanıcıyı barındıracak şekilde blok boyutlarının eninde sonunda artırılması gerekecektir. Ek olarak, Lightning Network'te güvenilir bir şekilde coin almak için çevrimiçi bir düğüm gerekir ve coinlerinizin çalınmadığından emin olmak için zincirin haftalık olarak kontrol edilmesi gerekir. Ver, bu karmaşıklıkların kaçınılmaz olarak kullanıcıları Lightning Network ile merkezi bir şekilde etkileşime girmeye iteceğine inanıyor.
Görüşleri arasındaki temel farklar nelerdir?
Ver'in spesifik tartışmaya ilişkin açıklaması küçük blok grubuyla tutarlı: her iki taraf da küçük blok grubunun bir düğümü çalıştırma kolaylığına daha yüksek değer verdiği, büyük blok grubunun ise düşük işlem ücretlerine daha yüksek değer verdiği konusunda hemfikir . Her ikisi de inançlardaki meşru farklılıkların tartışmada kilit faktörler olduğunu kabul etti.
Ancak Bier ve Ver, daha derin konuların çoğunu oldukça farklı şekilde tanımlıyor. Bier'e göre küçük blok grubu, blockchain ağlarını kendi çıkarları için kontrol etmeye çalışan küçük ama güçlü bir madenci ve borsa grubunun aksine kullanıcıları temsil ediyor. Küçük bloklar, sıradan kullanıcıların düğümleri çalıştırabilmesini ve blockchain ağını doğrulayabilmesini sağlayarak Bitcoin'in merkezi olmayan kalmasını sağlar. Ver'e göre, büyük blok grubu, küçük blok yol haritası karı için gerekli olan ikinci katman çözümlerinden yararlanan, kendi kendini atayan yüksek rütbeli din adamlarından ve risk sermayesi destekli şirketlerden (örn. Blockstream) oluşan küçük bir grubun aksine kullanıcıları temsil ediyor. Büyük bloklar, kullanıcıların merkezi ikinci katman altyapısına güvenmeden zincir içi işlem ücretlerini karşılamaya devam edebilmelerini sağlayarak Bitcoin'in merkezi olmayan kalmasına olanak tanır.
Her iki tarafı da "tartışmanın şartları üzerinde anlaşmaya" en yakın gördüğüm nokta, Bier'in kitabının birçok büyük engelleyicinin iyi niyetli olduğunu kabul etmesi ve hatta küçük blok yanlısı forum moderatörlerinin karşıt görüşleri engellemesinden duydukları meşru memnuniyetsizliği kabul etmesidir. Büyük engelleyicileri beceriksizliklerinden dolayı Ver'in kitabı, küçük engelleyicilere kötü niyetli niyet ve hatta komplo teorileri atfetmeyi tercih ediyor, ancak onların yeterliliklerini nadiren eleştiriyor. Bu, birçok kez duyduğum ortak politik kinayeyi yansıtıyor: "Sağ, solun saf olduğunu düşünüyor ve sol, sağın kötü olduğunu düşünüyor."
Blok boyutunda savaşlar hakkında ne düşünüyorum? Şimdi nasıl göreceğim?
Berlin'de bir zamanlar Bitcoin ödemelerini kabul eden bir restoran olan Room 77, Bitcoin kabul eden çok sayıda restoranın bulunduğu Bitcoin bölgesinin merkezidir. Ne yazık ki, Bitcoin ödemeleri hayali on yılın ikinci yarısında söndü ve bence artan ücretler bunun temel nedeniydi.
Bitcoin blok boyutu savaşlarını ilk elden deneyimlemeye gelince, genellikle büyük engelleyicilerin yanında yer alırım. Büyük blok grubuna desteğim birkaç önemli noktaya odaklanıyor:
· Bitcoin'in asıl amacı dijital nakittir ve yüksek ücretler bu kullanım durumunu engelleyebilir. İkinci katman protokolleri teorik olarak daha düşük ücretler sunabilse de, konseptin tamamı tam olarak test edilmemiştir ve küçük blok grubunun, Yıldırım'ın gerçek etkileri hakkında fazla bir şey bilmeden küçük blok yol haritası üzerinde ısrar etmesi son derece sorumsuz olacaktır. Ağı. Günümüzde Lightning Network ile yaşanan pratik deneyim, karamsar bakış açısını daha da yaygınlaştırıyor.
· Küçük blok okulunun "meta-düzey" argümanına ikna olmadım. Küçük blok grubu sıklıkla "Bitcoin'in kullanıcılar tarafından kontrol edilmesi gerektiğini" ve "kullanıcıların büyük blokları desteklemediğini" iddia ediyor ancak "kullanıcıların" kim olduğunu veya kullanıcının isteklerinin nasıl ölçüleceğini hiçbir zaman açıkça tanımlamaya istekli olmadılar. Büyük Engelleyiciler, kullanıcıları hesaplamanın en az üç farklı yolunu örtülü olarak önerir: hash gücü, tanınmış şirketlerin kamuya açık açıklamaları ve sosyal medya tartışmaları; Küçük Engelleyiciler ise bunların her birini reddeder. Büyük blok grubu, New York Anlaşması'nı "grubu" sevdikleri için düzenlemedi; küçük blok grubu, tartışmalı değişikliklerin "kullanıcılar" arasında fikir birliğine ihtiyaç duyduğunda ısrar ettiği ve beyanın büyük paydaşlar tarafından imzalanmasının büyük önem taşıdığı konusunda ısrar ettiği için düzenlemedi. Block Pai bunun tek pratik yol olduğuna inanıyordu.
· SegWit, küçük blok grubu tarafından blok boyutunu biraz artırmak için benimsenen bir öneridir, bu da onu blok boyutunu artırmaya yönelik basit bir sert çatalla karşılaştırıldığında gereksiz yere karmaşık hale getirir. Küçük engelleyiciler sonunda "yumuşak çatallar iyidir, sert çatallar kötüdür" mantrasına (ben buna kesinlikle katılmıyorum) karar verdiler ve blok boyutu artışlarını bu kurala uyacak şekilde tasarladılar, ancak Bier bunun karmaşıklığı o kadar şiddetli hale getirdiğini kabul etti ki birçok büyük engelleyici öneriyi anlayamıyor. Bence küçük engelleyiciler sadece "temkinli" değiller, farklı ihtiyat türleri arasında keyfi bir şekilde seçim yapıyorlar, birini (hard fork yok) diğerinin pahasına seçiyorlar (kodu ve spesifikasyonları basit ve net tutuyorlar), çünkü bu onların amaçlarına uyuyor Gündem. Sonunda büyük blok grubu da "basit ve net" düşüncesinden vazgeçti ve Bier'in (haklı olarak) sert bir şekilde eleştirdiği Bitcoin Unlimited gibi uyarlanabilir blok boyutu artışı fikrine yöneldi.
· Küçük engelleyiciler kendi görüşlerini empoze etmek için hiç de hoş olmayan sosyal medya sansürüne başvuruyorlar ve bu da Theymos'un şu meşhur beyanıyla doruğa ulaşıyor: "Eğer /r/Bitcoin kullanıcılarının %90'ı bu politikaların kabul edilemez olduğunu düşünüyorsa, o zaman /r/Bitcoin kullanıcılarının %90'ını umuyorum." solda "ps: "/r/" Reddit'in alt dizininin temsilidir.
Büyük blokları destekleyen nispeten yumuşak direkler bile sıklıkla kaldırılır. Bu silinen gönderileri görünmez hale getirmek için özel CSS kullanıldı.
Ver'in kitabı birinci ve dördüncü noktalara ve üçüncünün bir kısmına odaklanıyor ve aynı zamanda mali motivasyonlu yanlış davranışlara ilişkin bazı teoriler öneriyor; yani küçük blok grubu, Blockstream adında bir şirket kurdu ve şirket bu şirket üzerinde ikinci katman bir protokol oluşturacak. Bitcoin'in ilk katmanının sınırlı kalması gerektiği fikrini desteklerken, bu işletmeler için ikinci katman ağlarını gerekli kılıyor. Ver, Bitcoin'in nasıl yönetilmesi gerektiği felsefesiyle pek ilgilenmiyor çünkü ona göre "Bitcoin madenciler tarafından yönetiliyor" cevabı tatmin edici. Bu noktada ne küçük blok fraksiyonuna ne de büyük blok fraksiyonuna katılıyorum, "kullanıcı fikir birliğinin gerçek tanımını reddediyoruz" ve aşırı "madenciler tutarlı teşviklere sahip oldukları için her şeyi kontrol etmeli" ifadesinin iki farklı şey olduğunu düşünüyorum. Hiçbiri makul değil.
Aynı zamanda, Bier'in kitabında da yankı bulan bazı önemli noktalarda büyük blok grubuyla ilgili derin hayal kırıklığına uğradığımı hatırlıyorum. İşin en kötü yanı (hem benim hem de Bier'in görüşüne göre), büyük engelleyicilerin blok boyutu sınırlamalarına ilişkin gerçekçi bir ilkeyi asla kabul etmeye istekli olmamaları. Yaygın bir argüman "blok boyutunun piyasa tarafından belirlendiği"dir; bu, madencilerin blok boyutuna kendi istekleri doğrultusunda karar vermesi gerektiği ve diğer madencilerin bu blokları kabul etmeyi veya reddetmeyi seçebileceği anlamına gelir. Buna kesinlikle katılmıyorum ve bu mekanizmanın "piyasa" kavramının aşırı çarpıtılması olduğuna dikkat çekiyorum. Sonunda, büyük blok grubu kendi bağımsız zincirlerine (Bitcoin Cash) bölündüğünde ve 32 MB'lık bir blok boyutu sınırı belirlediğinde bu görüşten vazgeçtiler.
O zamanlar aslında blok boyutu sınırlarına karar verme konusunda ilkeli bir yaklaşımım vardı. 2018 yazılarımdan birinden alıntı yapmak için:
“Bitcoin, blok zincirine yazma maliyetini mümkün olan en düşük öngörülebilirlikle üstlenirken, blok zinciri okuma maliyetinin mümkün olan en yüksek öngörülebilirliğini garanti ediyor ve bunun sonucunda, Ethereum'un önceki metriğine göre çok iyi performans gösteriyor. ikinci ölçümde feci bir şekilde, ikisi arasında orta derecede tahmin edilebilir.
Daha sonra bu duyguyu 2022'deki bir tweet'te tekrarladım. Temelde felsefe şudur: Zincire yazma maliyetini (yani işlem ücretlerini) artırmak ile zinciri okuma maliyetini (yani düğümün yazılım gereksinimleri) artırmak arasında bir denge kurmalıyız. İdeal olarak, eğer blockchain kullanımına olan talep 100 kat artarsa, acıyı ikiye bölerek blok boyutlarının 10 kat, ücretlerin ise 10 kat artmasına izin vermeliyiz (işlem ücretlerine olan talebin esnekliği 1'e yakındır, dolayısıyla pratikte bu temelde İşe yarıyor).
Ethereum aslında blok ortası bir yaklaşım benimsiyor: 2015'teki lansmanından bu yana zincirin kapasitesi kabaca 5,3 kat arttı (çağrı verileri yeniden fiyatlandırmasını ve blobları eklerseniz belki 7 kat), bu arada ücretler neredeyse sıfırdan bire yükseldi. Önemli ama çok yüksek değil seviyeleri.
Ancak bu uzlaşma odaklı (veya "içbükey") yaklaşım hiçbir zaman iki tarafça da kabul edilmedi; bir tarafa fazla "merkezi planlanmış", diğerine ise fazla "belirsiz" gelebilir. Büyük blok fraksiyonunun burada küçük blok fraksiyonundan daha hatalı olduğunu düşünüyorum; küçük blok fraksiyonu başlangıçta blok boyutunu orta derecede artırmaya istekliydi (Adam Back'in 2/4/8 planı gibi), ancak büyük blok fraksiyonu Uzlaşmaya istekli değildi, tekli artışları savunmaktan belirli daha büyük değerlere doğru hızlı bir şekilde blok boyutunda önemsiz olmayan herhangi bir sınırın yasa dışı olduğu yönündeki kapsayıcı bir felsefeye doğru ilerliyordu.
Büyük blok grubu aynı zamanda madencilerin Bitcoin'i kontrol etmesi gerektiğini de tartışmaya başladı; Bier bu felsefeyi etkili bir şekilde eleştirdi ve madencilerin protokol kurallarını kendilerine daha fazla ödül vermek gibi blok boyutunu artırmaktan başka bir şey yapmak için değiştirmeye çalışırlarsa, bunu yapabileceklerini belirtti. Bakış açınızdan çabuk vazgeçin.
Bier'in kitabındaki büyük blokçulara yönelik ana eleştirilerden biri, sürekli olarak yetersizlik göstermeleri. Bitcoin Classic kodu kötü yazılmış, Bitcoin Unlimited gereksiz derecede karmaşık, uzun süre silme korumasını içermediler ve bu seçimin başarı şanslarını büyük ölçüde azalttığını (!!) anlamadılar ve ciddi güvenlik sorunları yaşıyorlar güvenlik açıkları. Birden fazla Bitcoin yazılım uygulamasına ihtiyaç olduğunu haykırdılar - benim de kabul ettiğim ve Ethereum'un benimsediği bir prensip - ancak onların "isteğe bağlı istemcisi" aslında blok boyutu artışını uygulamak için birkaç satırlık kod değiştirilmiş Bitcoin Core'un bir çatalından başka bir şey değil. Bier'in açıklamasına göre, kod ve ekonomi konusunda tekrarlanan yanlış adımlar, zamanla daha fazla destekçinin ayrılmasına yol açtı. Önde gelen Big Block savunucuları, Craig Wright'ın yanlışlıkla Satoshi Nakamoto olduğunu iddia ederek onları daha da itibarsızlaştırdığına inanıyor.
Craig Wright, Satoshi Nakamoto gibi davranan bir dolandırıcı. Eleştirileri ortadan kaldırmak için sıklıkla yasal tehditleri kullanıyor; bu nedenle MyFork, kendisinin bir sahtekar olduğuna dair kanıtları belgeleyen Craig Kültü deposunun en büyük çevrimiçi kopyasıdır. Ne yazık ki birçok büyük engelleyici Craig'in tuzağına düştü çünkü Craig büyük engelleyicilerin argümanlarına hitap etti ve büyük engelleyicilerin duymak istediklerini söyledi.
Genel olarak, her iki kitabı da okuduğumda, büyük resim konularında Ver'le daha çok aynı fikirde olduğumu, ancak belirli ayrıntılar konusunda daha çok Bier'le aynı fikirde olduğumu fark ettim. Benim düşünceme göre, büyük blokçular temel sorun konusunda haklılar; bu da blokların daha büyük olması gerektiği ve Satoshi Nakamoto'nun tanımladığı gibi basit ve temiz bir hard fork ile en iyi şekilde elde edilmesi gerektiğidir, ancak küçük blokçular teknik olarak hatalıdır. utanç verici hatalar ve pozisyonlarının saçma sonuçlara yol açtığı daha az örnek.
Blok boyutu savaşı tek taraflı bir yetenek tuzağıdır
Bu iki kitabı okumaktan edindiğim genel izlenim, kripto para birimi, kurumsal ve ulusal politikalar da dahil olmak üzere çeşitli bağlamlarda sıklıkla meydana geldiğini hissettiğim siyasi trajedilerden biriydi:
Bir taraf tüm yetenekli insanlar üzerinde tekel sahibidir ancak gücünü dar ve önyargılı görüşleri teşvik etmek için kullanır; diğer taraf ise sorunu doğru bir şekilde fark eder ancak muhalefetin odağına gömülür ve kendi planlarını hayata geçirme becerisini geliştirmede başarısız olur.
Bu vakaların çoğunda, ilk grup otoriter olduğu için eleştiriliyor, ancak (çoğunlukla çok sayıda) destekçilerine onu neden desteklediklerini sorduğunuz zaman, verdikleri yanıt, diğer tarafın yalnızca birkaç gün içinde gerçekten iktidarı ele geçirmesi durumunda şikayette bulunacağı yönünde oluyor; tamamen başarısız olacaktır.
Bu bir bakıma rakibin hatası değil: Uygulama ve deneyim kazanma platformu olmadan uygulamada iyi olmak zordur. Ancak blok boyutu tartışmasında özellikle belirgin olan şey, büyük engelleyicilerin uygulamada yeterliliğe duyulan ihtiyacın farkına varmış gibi görünmemeleridir; sadece blok boyutu konusunda haklı olarak kazanabileceklerini düşünürler. Büyük blok grubu, inşa etmek yerine muhalefete odaklandıkları için ağır bir bedel ödedi: Kendi zincirlerine (Bitcoin Cash) çatallandıklarında bile, topluluk nihayet istikrara kavuşana kadar kısa bir süre içinde iki kez daha bölündüler.
Ben bu soruna tek taraflı yetenek tuzağı adını veriyorum. Bu, demokratik veya çoğulcu olduğunu umduğu bir siyasi varlık, proje veya topluluk inşa etmeye çalışan herkesin karşılaştığı temel sorun gibi görünüyor. Akıllı insanlar diğer akıllı insanlarla çalışmak isterler. Eğer iki farklı grup kabaca eşit bir şekilde eşleşirse, insanlar kendi değerleriyle daha tutarlı olanı seçme eğiliminde olacaklardır ve bu denge istikrarlı olabilir. Ancak bu eğilim çok tek taraflı hale gelirse, geri dönüşü zor görünen farklı bir denge durumuna yerleşir. Muhalefet, sorunun farkına vararak ve bilinçli olarak kapasite geliştirerek tek taraflı yetenek tuzaklarını bir dereceye kadar hafifletebilir. Çoğu zaman muhalefet hareketleri bu kadar ileri gidemiyor. Ancak bazen sadece bir sorunun farkında olmak yeterli değildir. Tek taraflı yetenek tuzaklarını önlemenin ve bunlardan kurtulmanın daha güçlü ve daha derinlemesine yollarından büyük ölçüde faydalanırız.
Daha az çatışma, daha fazla teknoloji
Her iki kitabı da okurken, her şeyden çok rahatsız edici bir eksiklik öne çıkıyor: her iki kitapta da "ZK-SNARK" kelimesi hiç görünmüyor. Bunun için çok az mazeret vardı: 2010'ların ortalarında bile ZK-SNARK'lar ve bunların ölçeklenebilirlik (ve gizlilik) potansiyelleri iyi biliniyordu. Zcash Ekim 2016'da piyasaya sürüldü. ZK-SNARK'ların ölçeklenebilirlik etkileri 2013 yılında Gregory Maxwell tarafından hafifçe araştırıldı, ancak Bitcoin'in gelecekteki yol haritasına ilişkin tartışmalarda bunların tamamen yer almadığı görülüyor.
Siyasi gerilimleri hafifletmenin nihai yolu uzlaşma değil, yeni teknolojidir: her iki tarafa da istediklerinden daha fazlasını aynı anda vermenin radikal yeni yollarını keşfetmek. Bunun birkaç örneğini Ethereum'da gördük. Aklıma gelen birkaç örnek şöyle:
Justin Drake'in BLS toplamayı benimseme çabası, Ethereum'un hisse kanıtının daha fazla doğrulayıcıyı yönetmesine olanak tanıyor ve böylece minimum hisse bakiyesini çok az olumsuzlukla 1500'den 32'ye düşürüyor. İmza birleştirme çabalarında son dönemde kaydedilen ilerlemenin bunu daha da ileriye taşıması bekleniyor.
· EIP-7702, ERC-3074'ün hedeflerini akıllı sözleşme cüzdanlarıyla önemli ölçüde daha uyumlu olacak şekilde uygulayarak uzun süredir devam eden tartışmaların hafifletilmesine yardımcı oluyor.
· Çok Boyutlu Gaz, bloblar üzerinde uygulanmasıyla başlayarak, Ethereum'un en kötü durum blok boyutunu artırmadan toplama verilerini barındırma yeteneğinin artmasına yardımcı oldu, böylece güvenlik riskleri en aza indirildi.
Bir ekosistem yeni teknolojiyi benimsemeyi bıraktığında, kaçınılmaz olarak durgunlaşır ve daha çekişmeli hale gelir: "10 elma daha alırım" ve "10 elma daha alırsın" şeklindeki siyasi tartışmalar, doğası gereği "10 elma daha alırım"dan "10 elma daha alırım"a göre daha az önemlidir. 10 elma daha". "10 elmadan vazgeç" ve "10 elmadan vazgeçersin" tartışmaları çok daha az tartışma yaratır. Kayıplar kazançlardan daha acı vericidir ve insanlar kayıpları önlemek için ortak siyasi kuralları çiğnemeye daha isteklidir. Küçülme ve sosyal sorunları teknolojiyle çözemeyeceğimiz fikrinden bu kadar rahatsız olmamın temel nedeni bu: Kimin daha az kazanacağı konusunda kavga etmek yerine, kimin kazanacağı daha fazla olduğu konusunda kavga etmenin oldukça iyi nedenleri var. Kaybetmek gerçekten iyi bir fikirdir. Sosyal uyum daha faydalıdır.
İktisat teorisinde iki mahkumun ikilemi arasında hiçbir fark yoktur: Sağdaki oyun, soldaki oyun artı oyuncuların nasıl davranırlarsa davransınlar dört puan kaybettikleri ayrı (ilgisiz) bir adım olarak düşünülebilir. Ancak insan psikolojisinde iki oyun çok farklı olabilir.
Bitcoin'in geleceği için önemli bir soru, Bitcoin'in teknolojik olarak ileriyi düşünen bir ekosistem haline gelip gelemeyeceğidir. Inscriptions'ın ve daha sonra BitVM'nin geliştirilmesi, ikinci katman için yeni olanaklar yaratarak Lightning'in yapabileceklerini geliştirdi. Umarım Udi Wertheimer, ETH'nin bir ETF almasının Saylorizmin sonu ve Bitcoin'in teknik olarak gelişmesi gerektiğinin yeniden kabul edilmesi anlamına geldiği yönündeki teorisinde haklıdır.
Bu konuyu neden önemsiyorum?
Bitcoin'i kötülemek ve Ethereum'u yükseltmek için değil, Bitcoin'in başarısını ve başarısızlığını analiz etmeyi önemsiyorum. Aslında, sosyal ve politik konuları anlamaktan hoşlanan biri olarak, bence Bitcoin'in ayırt edici özelliklerinden biri, sosyolojik olarak dahili tartışmalar ve bölünmeler yaratacak kadar karmaşık olması ve bunları tartışmak için iki kitap dolusu yazılabilecek kadar zengin ve ilginç olmasıdır. Daha ziyade bu sorunları analiz etmeyi önemsiyorum çünkü Ethereum ve önemsediğim diğer dijital (ve hatta fiziksel) topluluklar ne olduğunu, nelerin iyi gittiğini ve nelerin daha iyi yapılabileceğini anlayarak çok şey öğrenebilir.
Ethereum'un müşteri çeşitliliğine odaklanması, Bitcoin'in başarısızlığını yalnızca bir müşteri ekibiyle gözlemlemesinden kaynaklanıyor. İkinci katman çözümünün versiyonu, Bitcoin'in sınırlamalarının, ikinci katmanın üzerine inşa edilebileceği güven özelliklerinin sınırlamalarına nasıl yol açtığını anlamaktan kaynaklanıyor. Daha genel anlamda, Ethereum'un çeşitlilik içeren bir ekosistem oluşturma yönündeki açık girişimi, büyük ölçüde tek taraflı yeteneklerin tuzaklarından kaçınma girişimidir.
Akla gelen bir diğer örnek ise Siber Ulus hareketidir. Siber devlet, benzer değerleri paylaşan toplulukların ana akım toplumdan bir dereceye kadar bağımsız olarak kültürel ve teknolojik geleceğe yönelik vizyonlarını oluşturmalarına olanak tanıyan yeni bir dijital ayrım stratejisidir. Ancak Bitcoin Cash (fork sonrası) deneyimi, sorunları çözmek için çatallanan hareketlerin ortak bir başarısızlık moduna sahip olduğunu gösteriyor: tekrar tekrar bölünebilirler, asla gerçekten birlikte çalışamazlar. Bitcoin Cash deneyimi, Bitcoin Cash'in çok ötesine geçen dersler sunar. İsyankar kripto para birimleri gibi, isyankar siber devletlerin de sadece parti yapmayı, heyecanları paylaşmayı ve modern vahşiliği 16. yüzyıl Avrupa mimarisiyle karşılaştıran tweet memlerini değil, gerçekte nasıl yürütüleceğini ve inşa edileceğini öğrenmesi gerekiyor. Zuzalu kısmen benim bu değişimi yönlendirme çabamın bir parçası.
Bitcoin tarihinde belirleyici bir anı anlamak için Bier'in "The Blocksize War" kitabını ve Patterson ve Ver'in "Hijacking Bitcoin" kitabını okumanızı tavsiye ederim. Özellikle, bu iki kitabı yalnızca Bitcoin'e odaklanmayan bir zihniyetle okumanızı tavsiye ederim; bunun yerine bu, "dijital ulusların" gerçekten büyük risk taşıyan ilk iç savaşıdır ve bu deneyimler önümüzdeki on yıllarda göreceklerimiz hakkında bilgi vermektedir. Diğer dijital ulusların inşası önemli dersler sunmaktadır.